Tag Archives: Season preview

Verbeek’s AZ showing off with a dynamic three man defense…

AZ manager Gertjan Verbeek is a Heerenveen-man. Despite being born in Deventer, he spent all but one season of his 10 year long career as a professional football player at the Frisian club. And at this very same club he started his career as a manager. He spent seven years developing his skills under the experienced wings of club icon Foppe de Haan before accepting a job as manager of Heracles Almelo, as club he helped bring from the 15th to the 4th place in the Dutch Eerste Divisie (which, ironically, is the second division of professional football in the Netherlands). When Foppe de Haan retired in 2004, there was only man to be considered for the job of manager of Heerenveen.

Verbeek continued the stability that de Haan’s Heerenveen was known for and led his club to European Football qualification in three out of the four next seasons. However, halfway through the 2007/08 season, Heerenveen director Yme Kuiper decided to replace Verbeek, mysteriously saying: “It was never an easy decision and were very satisfied with the performance of [Verbeek], but it’s the best thing in the long-term interest of our club.”

Verbeek, being his stable self, replyed with this Cruyffian sentence: “I can see the club’s decision, but I don’t understand it. ” And okay, one more: “I don’t have a family or a wife. If I have to go, I’ll only leave my two cats behind.”

Well, his cats didn’t have to miss him for that long, because the high expectations he brought to Feyenoord’s injury-plagued squad of 2008 did not match with the team’s twelfth position during the winter break and a clash with a group of influential first-team players meant the end of Verbeek’s six months reign at the club.

Verbeek’s reputation might have suffered a scratch or two, but that did not stop his old club Heracles, an ambitional Eredivisie team by then, to contract their former success-manager. His appointment proved an instant succes, leading to a record-high sixth place in the 2009/10 season, only just missing out on European Football qualification. A unique achievement for a relatively small team like Heracles.

This earned him a contract at his present club AZ Alkmaar. Despite AZ’s financial troubles forcing the club to reduce their budget from 40 to 25 million, for Verbeek this still meant a huge leap forward from Heracles’ 9 million euro’s.  Having learnt from his previous and comparable experience at Feyenoord, expectations have been more realistic this time. Verbeek is asked to rebuild the squad now that several of their top player are leaving due to the financial trouble induced by the fall of AZ’s owner and chairman Dirk Scheringa and his DSB Bank.

And what would you do in a situation like that? Prefer tactical stability, deploying a mainstream 4-2-3-1 or 4-4-2 formation?

So not Verbeek! The opening fixture of his AZ season saw them facing last year’s number ten, NAC Breda, in a potentially tricky away match. And Verbeek just sent his men out in a revolutionary 3-4-3 formation, pushing men forward and overloading NAC midfield.

It’s shape is depicted in this opening minute screen. Moisander forms the base of a three man defensive line, keeping in constant communication with his fellow defenders. In this case Moreno is in possession of the ball at a left defensive position.

It’s particularly interesting to focus on the role of Poulsen on the left and Marcellis on the right. Both of them play a hybrid role, consequently occupying a defensive role when the attack is built up on the other side of the pitch and rushing forward in a wide midfielder role when the attack is built up on their side of the pitch. In the opening minute screen, depicted above, the attack is started down the left. Poulsen (out of image) rushes forward down the left flank and Marcellis stays put on the right side of defense.

The reverse is true in this 6th minute screen. NAC had just cleared the ball after an unsuccessful right flank AZ attack, involving Marcellis. The defensive line consequently consists of three men with Poulsen holding back to occupy the left defensive spot, Moreno moving to the central position and Moisander defending the right side.

These hybrid defender-midfielder roles of both Marcellis and Poulsen were responsible for an AZ dominated first half. Unfortunately, in part due to the financial downfall outlined before, AZ lacks attacking power at the moment, even being forced to play midfielder Erik Falkenburg in the central striker position. They were unable to capitalize on the chances that their extra man in midfield gave them.

The point of this article is not that AZ finally managed to open the score in the 58th minute, even though it was left flank man Poulsen, intercepting the ball in an offensive position, who started this attack.

The point is also not that AZ saw their opponents equalize in the 79th minute through a combination of aerial weakness and sloppy man-marking on a long cross into the box.

The point is that we’re in for quite a season here. The opening weekend has seen much more than the previewed 4-2-3-1’s battling it out in boring midfield matches. We’ve discussed Twente’s problems getting their midfield triangle into play against Roda’s smart 4-4-2 diamond and now we’ve experience a highly dynamic three man defense by Verbeek’s AZ.

We’re in for quite a season, stay tuned!

Alle coaches hebben naar het WK gekeken, dus wordt het maar een saai seizoen in de Eredivisie… of niet?

Vanavond een korte blik geworpen op de oefenwedstrijd van NEC tegen Cracovia uit Krakow, Polen. Cracovia is de voormalige club van PSV-aanwinst Marcelo en eindigde het afgelopen seizoen zeven punten boven de degradatiestreep in de nationale competitie. En NEC speelde 1-1.

Maar belangrijker dan dat is de conclusie dat ook de Nijmeegse Eendracht Combinatie van plan lijkt het seizoen met een 4-2-3-1 formatie te lijf te gaan.  Na Martin, Pieter en  Mario dus ook gij, Wiljan?

Geachte lezer, denkt u nog één laatste keer terug aan het wereldkampioenschap in Zuid-Afrika… Dat staat inmiddels ook wel bekend als het toernooi van de doorbraak van de 4-2-3-1, hoewel overigens ook in 2006 al drie van de vier halve finalisten dit systeem hanteerden, maar dit terzijde. Het WK 2010 staat om veel dingen bekend. Noem natuurlijk de vuvuzela, de jabulani en het overweldigende enthousiasme van de Zuid-Afrikanen… Maar het WK van de 4-2-3-1 staat zeker niet bekend om zijn fraaie voetbal . En ook niet onbelangrijk, het aantal doelpunten lag met 2.20 per wedstrijd lager dan op alle voorgaande toernooien. En dit ondanks de zwabberende Jabulani die toch wel wat keepers op het verkeerde been heeft gezet.

Zijn er dan geen mooie wedstrijden om op terug te kijken? Jazeker, alleen speelden Argentinië, Mexico, Uruguay en Chili allemaal geen behoudend 4-2-3-1. En Duitsland speelde met 4-2-3-1 wel prachtig voetbal. Het veegde Australië van de mat, pakte Engeland en Argentinië in en legde het hierna direct (met het kenmerkende 0-1) af toen het de eerste 4-2-3-1 tegenkwam in de vorm van Spanje in de halve finale. Nog een teken aan de wand: er zijn slechts een handjevol wedstrijden gespeeld waarin een team er in slaagde om een 1-0 achterstand in een overwinning om te zetten…

Maakt u de borst maar nat. De 4-2-3-1 komt er aan! Het aantal doelpunten zal dit jaar op een historisch dieptepunt komen te liggen, teams die een achterstand nog in een overwinning kunnen ombuigen zullen op één hand te tellen zijn. Of gloort er nog licht aan de horizon? Zijn er nog steeds mensen die als ware Capello’s hun teams rijp voor de slacht met een jaren ’90 4-4-2 het veld in sturen? Gaan we de eerste 4-6-0 experimenten op Nederlandse bodem zien, voortbordurend op de briljante uitvinding van Roma coach Luciano Spaletti? Zijn er Nederlandse adepten van de gevierde “Loco” Bielsa, die met zijn Chili in een aanvallende 3-4-3 het zweet op de voorhoofden van copycat 4-2-3-1 coaches bracht?

Nog maar tien nachtjes slapen en dan zullen we het weten…

Feyenoord… wordt 2011 het jaar van de waarheid?

Mario Been.

Assistent trainer van Feyenoord tussen 1999 en 2004: viermaal de derde plaats en eenmaal de tweede. Vertrokken om zijn eigen carrière als hoofdtrainer te starten: nog slechts één derde plaats in de eerstvolgende vijf seizoenen voor Feyenoord, nog een keer vierde, maar ook zevende, zesde en weer zevende. Europees voetbal aan de Maas was ineens geen zekerheidje meer. En toen kwam hij terug…

De verlosser van Feyenoord! Super Mario helpt Feyenoord op de been! Associaties met Barack Obama en Ché Guevarra waren niet van de lucht. Zie bijvoorbeeld de fraai gemaakte afbeelding hiernaast.

Het eerste seizoen onder Mario Been sloot Feyenoord af met de vierde plaats, verwachtingen ingelost en de lijn omhoog lijkt ingezet. Dat maakt het komende seizoen tot het seizoen van de waarheid. Mario mag nog duizend keer niet stuk kunnen bij de harde kern van de Feyenoord supporters, maar als Feyenoord dit seizoen niet tenminste de derde plaats haalt dan is ook Mario geen verlosser. Dan winnen argumenten als ‘geld’, ‘clubstructuur’ en ‘organisatie’ het van sentimenten als ‘clubgevoel’, ‘traditie’ en ‘historisch besef’. Maar hoe staat de geplaagde club uit Rotterdam Zuid er nu voor? Een blik in de selectie en een half oog op de wedstrijd tegen naburig Dordrecht…

In de Nederlandse competitie is er één ding op tactisch gebied wel erg eenvoudig. Een team kent vier verdedigers. Geen drie, geen vijf. Misschien dat dit seizoen wat maaltijd variatie gaat bieden, maar misschien ook dat Sinterklaas dit jaar echt bestaat. Het middenveld kent al meer variatie. Drie- of viermans middenvelden, die dan resulteren in drie- of tweemans voorhoedes. Uiteindelijk zijn sommige van deze 4-3-3 varianten dan nog wel als modern 4-2-3-1 uit te leggen, maar met die drie variaties (4-4-2, 4-3-3, 4-2-3-1) heb je het dan ook zo’n beetje gehad. Gelukkig zijn binnen deze grofstoffelijke termen diverse variaties aan te brengen, analyses te maken en patronen te illustreren. En dat gaat 11tegen11 nou precies brengen het komende seizoen.

Als we de huidige selectie van Feyenoord tegen het licht van de keuze tussen 4-4-2, 4-3-3 en als variatie 4-2-3-1 houden komen we tot de volgende analyse.

De centrale verdedigers hebben in alle drie de systemen een vrij vergelijkbare rol. Daarbij komt dat nieuwe aanvoerder Vlaar en vaste waarde Bahia misschien wel de meest zekere basisspelers van Feyenoord zijn.

Voor de positie van linksback heeft Feyenoord op huurbasis de jonge Deen Michael Lumb voor een jaar vastgelegd. Hij is ‘om niet’, zoals Don Leo Beenhakker het fraai verwoordde, van Zenit gehuurd en dat zal niet zijn om de bank warm te houden. Als rechtsback zal Dani Fernandez de jonkies de Vrij (18) en Schenkeveld (18) graag achter zich houden om zijn aantal van slechts vijf optredens in het hele vorige seizoen te overtreffen. Nu Schenkeveld voor minstens een half jaar aan het herstel van zijn kruisband mag werken lijkt de concurrentie vooral tussen Fernandez en de Vrij te gaan.

Op het middenveld geeft Mario graag de voorkeur aan drie vrij centraal spelende mensen die dan meestal in een driehoek met de punt naar voren opereren. Wanneer dan de beide achterste middenvelders meer controlerend opereren en de ‘punt’ dichter op de spits gaat spelen komt de formatie in de buurt van een 4-2-3-1 en wanneer de drie middenvelders juist dicht op elkaar blijven spelen is een 4-3-3 een passender omschrijving. Dit heeft ook implicaties voor de vleugelaanvallers. Zij zullen namelijk de balans moeten bewaren afhankelijk van de rol van de meest aanvallende middenvelder. In een 4-2-3-1 moeten de vleugelspitsen meer verdedigende taken uitvoeren. Denk bijvoorbeeld aan Kuijt op het WK. Omgekeerd moet in een 4-3-3 de centrale middenvelder meer verdedigend werk opknappen, zodat de andere twee middenvelders zich meer naar de flanken kunnen richten. Dit vrij technische verhaal is de kern van de analyse van Feyenoord in het komende jaar. 4-2-3-1 versus 4-3-3, aanvallen via het centrum versus over de vleugels. Deze tweestrijd zal nog vaak hier terugkomen.

Zowel in de 4-2-3-1 als in de 4-3-3 variant zal Been uitgaan van twee meer behoudende, controlerende centrale middenvelders. Gezien het afgelopen jaar zal zijn voorkeur waarschijnlijk uitgaan naar Karim el Ahmadi en Leroy Fer. Voor de centrale rol op het middenveld wordt het iets lastiger te voorspellen. Het voorbije jaar speelde Jonathan de Guzman vaak in deze belangrijke rol, maar hij is tranfervrij en ziet zijn toekomst buiten Rotterdam. Dit seizoen lijkt de rol als centrale spelmaker te gaan tussen de Rotterdamse talenten Georginio Wijnaldum en Luigi Bruins. Hoewel het bruggetje tussen Mario en Luigi bijna te makkelijk is om te leggen, lijkt Wijnaldum toch de meer constante speler op het moment.

Dan de cruciale vleugels. In een 4-2-3-1 systeem wordt een hybride rol van deze spelers verwacht. Verdedigers bij balverlies, aanvallers bij balbezit. Feyenoord heeft in de huidige selectie niet veel spelers die de rol op het lijf geschreven is. Spelers als Cissé, Biseswar en ook aanwinst Ruben Schaken hebben toch meer talent bij balbezit dan werklust bij balverlies. Een keuze voor 4-3-3 ligt daarom op dit moment meer voor de hand. Dan zou Wijnaldum centraal een iets behoudender rol moeten krijgen om de vleugelspelers de gelegenheid te geven om ook bij balverlies al met de volgende Feyenoord aanval bezig te zijn.

Als centrale spits tenslotte mogen de ervaring en de jeugd het uitvechten in de persoon van Tomasson tegen Smolov en Castaignos. Het Deense clubicoon van Feyenoord is met 33 jaar inmiddels wel bijna net zo oud als beide talenten samen, maar zijn ervaring en zijn talent om zonder bal precies op de juiste manier te bewegen kunnen dit jaar wel eens heel belangrijk gaan zijn.

Ook Feyenoord wacht een warm seizoen. En laten we één ding afspreken. Als Mario niet minstens derde wordt dan is hij geen verlosser…

Dinsdagavond Sint Truiden – PSV! Meer zicht op de basis van het komend seizoen?

Waar Ajax het deze week live op RTL en hier in korte versie op YouTube deed met een zeer matig optreden tegen een zeer gerenommeerde tegenstander in de vorm van FC Porto doet concurrent PSV het dinsdagavond anders. Niet op de Nederlandse TV, een weinig bekende tegenstander dichtbij huis, maar hopelijk met een sprankelender optreden dan de Amsterdammers.

VV Sint Truiden is de tegenstander voor de Eindhovenaren en na de 4-1 tegen FC Den Bosch en de magere 3-2 tegen stadgenoot Eindhoven wordt het tijd voor wat serieuzer werk. Zaterdagavond werd al met 1-0 gewonnen van het Engelse Ipswich Town in de afscheidswedstrijd van voormalig aanvoerder Timmy Simons, die zijn carrière voortzet in de Bundesliga bij 1. FC Nürnberg, waar PSV overigens op zaterdag 24 juli nog tegen oefent.

En dinsdagavond nemen de PSV-ers het op tegen Sint Truiden. Sint Truiden is misschien niet zo’n bekende naam, maar eindigde in de Belgische Eerste Klasse het voorbije seizoen knap op een vijfde plaats en miste uiteindelijk de kwalificatie voor de derde voorronde van de Europa League op een haar nadat de play-offs werden verloren van Genk.

Bij Sint Truiden speelt één voormalig PSV-er, al zal de naam Yannick Rymenants niet bij iedereen belletjes doen rinkelen. Deze 21-jarige Belgische aanvaller wist na een jeugopleiding bij PSV geen plaats in de selectie af te dwingen en ging afgelopen zomer transfervrij naar Sint Truiden. Verder heeft afgelopen jaar keeper Simon Mignolet, speler van het jaar in België, nadrukkelijk in de belangstelling gestaan van PSV, maar hij werd uiteindelijk voor 2,5 miljoen euro verkocht aan het Engelse Sunderland waar hij het de geblesseerde Schotse nationale doelman Craig Gordon moeilijk mag maken.

Nieuwe gezichten zijn er zeker bij de Brabanders, al zit daar ook een oude bekende bij. Wilfred Bouma zou namelijk na vijf jaar Aston Villa graag zijn terugkeer op het oude nest willen maken. Hij traint voorlopig mee met de selectie in de hoop dat Rutten hem in de selectie van PSV voor het komende jaar zal opnemen. PSV nam in de zomer niet alleen afscheid van Simons, maar ook werd het contract van de tegen Brazilië toch indrukwekkende André Ooijer niet verlengd, gaat Dirk Marcellis zijn geluk beproeven bij AZ en werd definitief afscheid genomen van Mike Zonneveld. Over Andy zullen we het in dit verband maar niet hebben.

Nieuwe aanwinst Marcelo, hier nog met het shirt van Wisla Krakow in handen

Zekere aanwinsten zijn er ook. Centrale verdediger Marcelo, 23 jaar oud, werd voor bijna 4 miljoen euro overgenomen van Wisla Krakow. De kopkracht van deze sterke verdediger is niet te missen in dit compilatie filmpje met overigens de indrukwekkende muziek van het Kronos Quartet eronder! Voorlopig zal Marcelo zich nog niet in het PSV shirt mogen laten zien. Zijn werkvergunning is nog in bewerking en vooralsnog is niet bekend wanneer hij zijn debuut zal mogen maken.

Naast Marcelo werd Atiba Hutchinson transfervrij overgenomen van FC Kopenhagen. Een heel ander type speler, heel andere muziek, maar net zo goed een YouTube filmpje waar PSV fans moed van mogen krijgen. Hutchinson heeft de bijzondere combinatie van zowel de Canadese nationaliteit als die van Trinidad en Tobago, speelt centraal op het middenveld en maakt na vijf seizoenen jaar in de Deense competitie nu de stap omhoog naar PSV. Verder heeft PSV van AZ de watervlugge Jeremain Lens overgenomen, het afgelopen seizoen bij de Alkmaarders goed voor 12 treffers en 8 assists in 32 wedstrijden en uiteindelijk zelfs lang deel van de voorselectie van het Nederlands Elftal voor het WK in Zuid-Afrika.

Normaal gesproken treedt PSV aan in een vrij standaard 4-4-2 formatie en er is tot nog toe weinig reden om aan te nemen dat trainer Fred Rutten daar dit jaar van af zal wijken.  En zelfs een prognose voor de basiself van PSV voor het seizoen 2010/11 is op dit moment nog niet te geven. PSV heeft veel spelers in de selectie die dichtbij elkaar zitten qua niveau en dit zal Rutten in staat moeten stellen om te rouleren, spelers zo nodig rust te geven en een lang en slopend seizoen goed door te komen. In het doel lijkt de verdeling wel duidelijk. Isaksson zal de voorkeur boven Cassio Ramos krijgen, al spreken alle geruchten omtrent het eventueel aantrekken van Mignolet om Isaksson te vervangen niet het gewenste vertrouwen in de Zweed uit.

Achterin zal aanwinst Marcelo de strijd aan moeten gaan met erkende krachten als Maza Rodriguez, nog actief met Mexico op het WK, Vukovic, aan het eind van vorig seizoen aangetrokken en de nog altijd niet vertrokken Salcido. Op het middenveld lijken slechts Dzsudzsàk en Afellay zeker van hun basisplaats. Voor de overblijvende twee plekken maken Bakkal, Hutchinson, Engelaar, Wuytens en misschien Amrabat aan de rechterkant kans. En voorin strijden Toivonen, Koevermans, Lens en de in genade aangenomen Jonathan Reis om de beschikbare twee spitsposities. En dan zou deze week wellicht Marcus Berg op huurbasis ook nog de overgang van HSV naar PSV maken.

Het wordt een interessant seizoen voor PSV. Afgaand op de versterkingen is PSV er dit seizoen van alle Nederlandse clubs met afstand het meest op vooruitgegaan en daarmee zijn de Eindhovenaren, meer nog dan het afgelopen jaar, wat 11tegen11 betreft de te kloppen ploeg voor de titel.